Դառնում եմ կրկին իմ սիրտն ավիր

Հեռացեք սև-մութ ամպեր նահանջ

Ձեր հետևում լույսեր են արբաց

Հերիք ոռնաք հեռվից գազազած

Իսկ վերևում աստղերենց շինված...

Հեռացեք անմիտ գիշերներ անքուն

Ձեր առջևում աստղերին քուն-քուն.

Սեր են տալիս լուսեղեն կախարդուն

Դառնանում են անիրք սրտիս ավիրած:

Հեռացեք սև-մութ օրեր անցած

Ձեր առջևում հույսերն աստղավարդ

Թողեք ինձ վաղ այգին ճաճանչազարդ

Դառնում եմ կրկին ի՛մ սիրտն ավիրված:

Դառնում եմ կրկին իմ տունն ավիր

Վաղ այգաբացի շեմքին դպիր

Դառնում եմ շինվեմ լույսից խելագար

Լինեմ իմ տան մակույքն ի սյուն

Դառնամ այգիս ծիծեռնակն ի բուն

Բանամ գարնան զեփյուռը ծաղկուն։

09. դեկ. 17թ.

Սերոբ Էքսուզյան