Ուղղակի սիրի՛ր, առա՛նց սիրելու...

Սերը թավ երազ է՝ անհասկանալի,

Որ կանչում է հենց՝ անճանաչ մեղքերի,

Երբ քնած ենք մենք անխռով, անուղղելի

Եվ դառնում ենք բյուր թախիծը գիշերների։

ՈՒղղակի սիրի՛ր, առանց սիրելու...

Սիրտդ վանի՛ր գիշերվան նիրհելու,

Տե՛ս ով է կանչում լույսից սիրվելու,

Պաղ առավոտվա վաղ զարթոնքին,

Երբ չկան էլ զանգերը դողքի,

Երբ չկան էլ զարկեր հոգուդ խորքի:

Ողղակի սիրի՛ր, առանց սիրելու...

Սիրտդ փակի՛ր երազահոր,

Այն մեղսավոր է՝ գիշերն ու զօր.

Կյանքում մե՛կ օր, եղիր մեղավոր,

Քան, թե հոգով սիրելն է զոռ։

Մե՛կ օր, եղիր լուսնին հոշոտ,

Դյութեղեն սիրի՛ր, առանց սիրելու,

Քան, թե հոգուդ նինջը ամպոտ:

ՈՒղղակի սիրի՛ր, առանց սիրելու...

Սիրելը մեղքն է հուր-հար հուրվելու.

Սերը թավ երազ է՝ անհասկանալի,

Որ կանչում է հենց անճանաչ մեղքերի,

Երբ քնած ենք մենք անխռով, անուղղելի,

Բայց դառնում ենք զոհ թախիծը գիշերների։

18 դեկ 17թ. 02:59