Կաթեինք *Ամպի* տակ

ՈՒ՞ր ես գնում, երկի՛նք կապուտակ,
Ինձ ու՞ր ես թողել անսեր ամպի տակ.
ՈՒզում եմ սիրե՛լ, սիրե՛լ լույսին,
Կոկոմ սիրե՛, որ տիրե կույսին.
ՈՒզում եմ լինե'ս լճակ անտակ,
Ես ու դու էլ, կաթեինք ամպի տակ:

Թո՛ղ քեզ սիրեմ, անքու՛ն երկինք,
Ցնորհ քնած են անտիկ մարդիկ.
Չեն էլ թոփել բաղձները բույր,
Համբյուրել են՝ գողտիք ու թյուր։

Թող քե'զ սիրեմ, այ ջինջ լճա'կ.
Տե'ս, քո սիրուց վտավ գետակ։
ՈՒզում եմ լինես ծով անապակ,
Գինեի համբյուր՝ տաք-ամպատակ:

ՈԻ՞ր ես գնում, երկի'նք աստղատակ,
Ինձ ու՞ր ես թոքել լիրբ լամպատակ.
Լրբերը, հրե՛ն, աստղադյուր՝
Վառել են, փառել ճաղադուռ։
ՈԻզում եմ սիրել, սիրե՛ լույսին,
Կոկոմ սիրե', որ տիրե կույսին։

ՈՒ՞ր ես գնում, այ դինջ երկի'նք,
Էլ չես թոփել պաղ-ջինջ մարդիկ.
ՈՒզում եմ լինես լճակ անտակ,
Ես էլ, դու էլ, կաթեինք *ամպի տակ:

13. 01. 18թ.