Քարսիրտ

Սրտիս դուռն էլ առաջս փակվեց
Եվ նախկին հոգիս ինձ լքեց։
Միտքս քամուն տվեց
Ու սերս սառած քարին տվեց։

Եվ կռծված հոգիս ցրված,
Եվ Աստվածն էլ սիրտս խոցած։
Այդ ամենից մարմինս ջրեց
Ու միտքս ցաք ու ցրիվ արեց։

Միամիտ արյունս շնչել է ուզում
Ու անմեղ հոգիս թրչել է ուզում,
Իսկ ձայնս ուղղակի դողում է օդերում,
Ու անվերջ հնչել է ուզում...

Դու՛, մանկության աղո'թք,
մի՛ սառիր,
Դու՛,անմեղ հոքի,
ինձնից մի' հեռացիր:
Դու', երա'զ իմ, վերջին, մի' ավարտվիր,
Դու սե'ր իմ առաջին, ինձ մի' լքիր։

10.05.2011թ.