Օրօրում

Անվերջ լալիս ներսում,
ՈՒզում ես քեզ տեսնել դրսում.
Երգերդ քամին օրորում,
Դու էլ հավերժ ուշանում:
Պետք է վաղը աշխատել,
Որ չափից ետ չնկնել.
Վաղվա օրդ կրկին
Վաղվան հանձնել
ՈՒ ուշացած քո քամուն գտնել:
Վաղվա օրդ նույնը կլինի
Քամին դեպի հարազատ Գետակը կփչի.
Հուզմունքից էլի արցունքներդ կթափվի
Ու գետակը տխուր' սրտիդ պես կլացի:
Ներսումդ էլ քամին կփչի
ՈՒ սիրդտ աղմուկով կփախչի
Աստված էլ անվերջ վարդեր կուղարկի.

06.05.08թ

Комментарии