Կարմիր լաթեր

Նա ուզում է ստվերդ թաղել,
Այս գորշ երանգներն իր կարմիր լաթերով ծածկել,
Անմիտ երջանկությունտ անհետ թաղել՝
Պատչարը մե'կն է, միտքը մշուշով ես պատել:

Երկնքից ուղարկած մի նվեր՝
Նա ցավ էր քեզ բերել,
Երկրում նկատվեց՝ որպես սեր,
Եվ վերջում պատասխանը երկնքի անվեհեր՝,
-Սխալվե'ցի, նա քեզ համար չէր...

Դու չարացել էիր՝ մաքրվեցիր,
Դու քնած էիր՝ աղմուկից զարդնեցիր.
ԵՒ հիմա կանգնած ես մշուշում
Եվ ճերմակ հօգիտ՝ նա իր կարմիր լաթերով է ծածկում.
Նա լուռ կորավ գորշ մշուշում...
Դու վազում ես, սեր փնտրում,
Բայց քեզ մի ստվեր է ծածկում։

Եվ դու քարացել ես, սարե՜լ,
Նա միակն էր, քեզ շունչ էր տվել.
Եվ, ի զարմանք բոլորին՝ նա ցավ է զգում,
Դու նրա ստվերի տակ ես թաքնվում,
Բայց նա է արդեն՝ նենգ ոսոխը կրակի,
Նա չարացել է, սեր չի զգում...

13.01.12թ. 14:25