Լավ է... ողջ ես,
Երկնագույն երկնքի տակ քայլում ես։
Դու հրաշք համաձուլվածք ես,
Բնության խառնվածքն ես,
Կամ էլ հենց ի'նքը, բնությունն ես։
Հրաշք արարա'ծ մարած արևի տակ՝
Ամոթխած քո երկերի տակ,
Ելել ես քո քամու և հաճույքների տակ։
Հիասքանչ է կյանքը բաղձալի
Եվ սերը նոր աշխարհի.
Սերը նախկին հալածյալի,
Եվ լինելը լույսը իմ աշխարհի։
Նորից իմ ուղղով եմ քայլում,
Նորից իմ խխճին եմ պատկանում,
Թախծոտ բնությանն եմ նվիրվում,
Բայց իմ կարծր սրտով
Երբեք չեմ աղոթում։
Աշխարհն առաջ է շարժվում,
Իսկ ես կանգնած եմ առջևում։
Եվ ամեն սրտերի հետ
Իմ խռոված շներն էլի են ինձ հետ,
Իսկ հոգումս հոսում է ձեր
արցունքներով մի գետ,
Եվ մի պատանի միշտ այնտեղ է լողում
Եվ իր մտքերն այնտեղ է թաքցնում:
Սրտումս սառը կրակ է այրվում,
Իսկ ես կրակով տարված չեմ էլ մրսում
Եվ նորից հույզերով եմ ապրում...

19.03.11թ.