Թունավոր համբյուր

ՈՒզում եմ լույսել շողերը մթիդ,
ՈՒզում եմ խայթել թույնը սրտիդ.
Համբյուրելով թույնոտ լեզուդ,
Ավիրել ոսոխ թախիծը հոգուդ...

ՈՒզում եմ շողել լույսերը քո մարմնի,
ՈՒզում եմ ցողել համբյուր քո կրծքին.
ԵՒ դու հարբես տենչով իմ գիշերվա,
ՈՒ թույնդ իմ գիշերում գինիանա.

Մենք էլ հարբենք այդ գինիով,
Մենք էլ սիրվենք անհուն գնով:

Երբ թույնդ, իմ գիշերում` թորվի տենչով,
Պարուրեմ պարանոցդ համբյուրի տենչով,
Երբ դու հարբես սիրո տենչանքով,
Պառկես կիսամերկ քո զգեստով,
Ես կբոցե՛մ  լույսերը քո մթի,
Ես կխենթեմ գույները մթի.
Մթերդ, ինքը վառ կրակ դարձաց,
Կկանչեն ինձ՝ քեզ տիրելու.
Սիրտդ, ինքը լույս կտրած,
Կկանչի ինձ գիշերելու:

Երբ գամ քեզ հետ գիշերելու,
ԵՎ դու էլ լցված լինես թույնով խայթելու,
Կհամբյուրվե՛նք շուրթերով մեր թուլության:
Երբ հպպեմ շուրթս քո կրծքին,
ԵՎ պարուրեմ սիրո արբուքին,
ՈՒ շողեմ լույսի եղյամներին՝
Քո թույնոտ լուսաբացներին...
Կհամբյուրվենք լեզվով՝ թույնավոր մեր շուրթերի..

ՈՒզում եմ շողել լույսերը մթիդ,
ՈՒզում եմ շրջել տակառը թույնիդ.
Համբյուրելով թույնավոր լեզուդ`,
Ավիրել ոսոխ թախիծը հոգուդ..

12. 10. 17թ. 04:05