Լույս աղջիկ, լուսերես

Լույս ես, լույս աղջի՛կ, լուսերես,
Դու սիրուն ես գիշերվա պես.
Քո աչքերի մեջ աստղեր կան խոր,
ՈՒ փայլում են քամիներին բոլոր,
Ծաղկում են, հասնու՛մ լուսնին կլոր։

Լուսինը՝ մոլոր, հարբել է հիմա,
Խանդում է, գժվո՛ւմ իմ սիրո հմա։

Ա՜խ դու՜ աղջի՛կ իմ ժպտերես,
Համա նայի՛ր, համբյուրս տես.
Տե՛ս չկարմրես աստղերի պես,
Դառնամ համիդ վանիլն անշեջ...

Հուր ես դո՛ւ, լուռ ու հուր ես լուսե,
Քո աչքերն անլուռ սիրերգը հյուսե։
Ու՞ր ես դու, կույր աչքերս հույր կանչե,
Ծաղկած են, ահա՛, աստղերը անքուն,
Եկել սահում են երազներիս արանքում։

Քո՝ մեկ ժպիտի համար,
Փարթամացան լեռները մեր,
ՈՒր գետակները վարար,
Հոսում են հոգուս մարգագետնում։
Հիմա ծաղկել է հոգիս՝
Քո սերը լույսապատյան,
Ուր քո ժպիտն է ծաղկում
Հուր հավիտյան։