Հուշագրում էր սերն իր ուռենին

Նորից իմ տանն եմ՝ ուռենու տակ,

Սեր եմ գրում նստարանին.

Ուռենին թեթև թեքվել է ցրտից,

Տափաստան է փնտրում իմ տողերում։

-Իմ տողերն այրվում են թաց երկնքում՝,

Հուշագրում էր սերն իր ուռենին.

Քո կարոտն է քամին իմ սրտի տակ

Ու սիրուց հիվանդ էր իմ ուռենին։

Հուշագրում էր սերն իր ուռենին,

ԵՒ ամեն մի շյուղ օրորելիս՝

Պատմում անցած օրերն իր հին։

Ուռենին պատմում է սերերը հին,

Անցած սերերը՝ նստարանին,

Որ հենց փայտն էլ նստարանի՝

Իր սիրաթախծն էր հին ու ճռալի…

07.05/19թ.