sevagir Բարևն իմ լուսի
Բարևը նորից արդնանում է կամաց
Ու պոկում եմ լուռը քո երեսի
Երկինքն էլ չի ուզում մնալ մռայլ
Ու պոկում է երգն իմ դիմերեսին
Անկարող է քնել բարևն այս լույսի
Ու երգն այն դանդաղ երկնային կույսի
Ուզում եմ դառնալ երկինքն այն լույսի
Ով պոկում է երգն իմ դիմերեսի
Ով է երգն իմ այն հեռվի
Ով դեռ երգում է քարորդ մի դար
Ուր է բարևը երկինքն այն լույսի
Որ դեռ չի եգել ինձ ոչ մի բառ
Լուռը նվագում է երգն այն կույսի
Երբ չի երգում բառերն իմ հոգու
Անկարող եմ հանել բարևը լույսի
Ով պոկում է երգն իմ դիմերեսի
11.06.19թ. 11:43
Комментарии
Отправить комментарий