Գեղեցիկը

Գեղեցիկը մայրն է, երբ հոգիդ հանում է ճահճից,

Եվ գեղեցիկ է դառնում կյանքում ամեն ինչ:

Գեղեցիկը սերն է, երբ գրկում ես մոտիկից.

Փոքրիկ ձեռքերը, որ երկինք են ափերի մեջ

Ու երկու սիրուն աչքեր, որ դառնում են երկինք:

Գեղեցիկը` անգույն է, և բուրում է թափանցիկ,

Գեղեցիկը` լույս է, որ գողանում է գորշը քաղաքից,

Պարզ ճաճանչով ծածկում է գորշացած քարերը հոգուդ

Եվ հույս է հանում այդ մոխիրներից:

Գեղեցիկը միայն մեկ անուն ունի,

Որ հույսով է լցնում աշխարհները ներսից,

Եվ գեղեցկացնում է կյանքում ամեն ինչ։