Այն քամիմ որ միշտ քեզ ինձ մոտ է բերում

Որքան քամի կա աշխարհում.

Մեկը հոսող ու հրեղեն,

Մյուսը սառած իր ափի մեջ

Կոփում է լուռ մարգարիտներ։

Եվ կորուստներ չկան աշխարհում.

Չկա կորուստ անկումներում,

Երբ բոլոր կորսված օրերն ի վեր

Գնում են դեպ վեր ու դեպի վեր …

 Վերևում աստղեր են, սե՛ր իմ,

Ու մի տաք քամի շշնջում է մեղմ

Օրերը հին անցյալների.

Լուսարձակում ու պատմում է 

Ճամփաներն իր հին ու հողենի,

Մինչ ճամփաները բոլոր

Քեզ ինձ մոտ են բերում։

Դեռ գոռում են տառերն իմ հոգում,

Ու պատմում է քամին վիհերք

Ճամփաները ներկա այն անցյալի,

Ուր քամին քեզ միշտ ինձ մոտ է բերում…

06.02.20թ. 03:19