Չհեռանա՜ս ( ۝ ) Լուսաբացին

ՎԵՐՑՆԵԼ ֊ՏԱԼՆ ՈՒ ՉԿՈՐՑՆԵԼԸ... Ժամանակ է գալիս ու հասկանում ես, որ կյանքում չկորցնելու համար պետք է միայն պատասխանել, և ո՛չ ավելին... Բայց պատասխանել միայն քեզ, պատասխանը լինի քեզ համար։ Երբեմն պետք է և հարցեր տալ, բայց հարցերդ պետք է, որ պատասխան լինեն քեզ համար... Մարդիկ սիրում են ստանալ, իսկ տալը պետք է, որ ստանալու նման լինի, որ մարդը հասկանա՝ գտել է մի բան ու չի կորցրել... Իսկ, երբ ուզում ես ստանալ ավելին ինչ ունես, պետք է տվածդ նրա որևէ չնչին հարցի բազմապատիկը լինի։ Ընդամենը մի փոքր ոչինչ ու կստանաս ամեն ինչ...

Փակի'ր աչքերդ, Ուզում եմ լսել լռությունը քո երազանքների, Հպվելով քնքուշ այտերիդ, Հալվել մաշկիդ փոսիկների մեջ... Քեզ առնեմ անհետ Ու գնանք աշխարհից. Գնանք խորդուբորդ Ճամփեքով անհետ, Թողնելով հետքերն ու վերքերը կյանքի, Քայլենք միասին մինչև մայրամուտ: Փակի'ր աչքերդ ՈՒ գնանք հեռու: Սեր տանք ճամփեքին Ամեն մի քարին, Նստենք հոգնատանջ Ու Կյանք տանք հողին, Փաթաթվենք ամուր Ու գնանք անհետ... Հավաքենք ճամփեքից Խոտերն ու քարերը Եվ հեռավոր, Խուլ հեռուներում Կառուցենք մեր երազանքների Խրճիթը լուսե: Դու չգիտես որքան հաճախ Փակել եմ աչքերս Ու երազել  Հենց քո մասին' Երազելով, որ մի օր գուցե Պատմեմ քեզ այդ սիրո մասին։ Ավիրել եմ հոգիս Փոթորկվելով հեռունորում, Չգտնելով հոգուս խարիսխ ու լույս Եվ հիմա ,ահա Նստած ես դու Հորիզոնից այն կողմ, Լուռ ու մենակ կառամատույցում: Փակի'ր աչքերդ, Ուզում եմ գրկել երազանքներին... 09.09.21

Բոլորն էլ ուզում են կյանքում ինչ֊որ կարևոր մի բան անել, ու զգում են, որ ինչ֊որ կարևոր մի բան կիսատ են թողել... (Հատված) Այնտեղ, որտեղ ես գնում եմ չկան ուղիներ...

Մեկին տարա՜ն Բառերից կախված Հավատարիմ շան պես Պարանը վզին Մյուսը խելո՜ք Աչքերը սիրուն Խեղճի պես էկավ Գնաց աչքերը չռած Հիմա տեսնես Աշխարհքում խելոք Մինը մնաց Թե գնա՜ց Բառերից կախված... (Մարդիկ չգիտես՝ բառերին են հավատարիմ, սեփական գաղափարներին, թե անցյալ դարձած փոշոտ վերքերին։ Դավաճանում են սեփական սիրտն ու հոգին, ու մնում կախված ուրիշի բառերից...)

Այնքան գեղեցիկ Ձյան պես մաքուր Ու պարզ էին աչքերը Որ մտածում էի Ի՞նչ հորինել Խաբել ու տանել Կեղտոտ աշխարհից... ....  ..... Իմ Հոգին անգույն Հագին մի մութ Հոգնել է այն Թափառելուց Մենք սարսափում ենք Արթնանալուց Այն խորը քնից Եվ առնել կրկին հարություն Էժան այդ աճուրդներից...

Ափսոս։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։։::::։ ___________________________________________ --------------------------------------------------